چقدر برایم تعجب آور شد وقتی دیدم چه کسانی ادعای اخلاق کردند و از دروغ نالیدند و وااسفا سردادند.

برایم سوال است دروغی درباره هاله نور بدتر است یا متهم کردن و تهمت زدن به دروغگویی؟

کدام بد اخلاقی تر است؟

می آیند می گویند قبل از حکم دادگاه نمی توان کسی را محکوم کرد و بعد حدیث می خوانند که دروغ از مومن سر نخواهد زد و در مرحله بعد در غیاب رقیب او را بدون حکم دادگاهی و ... دروغ گو خطاب می کنند.

آن هم با شاهد آوردن چند شاهد مثال محدود و شبهه ناک.

برادر مگر می توان با چند بار ارتکاب عملی کسی را به آن عمل منتسب کرد؟

مثلا اگر شما چند بار به مزرعه ایی بروید وبیل بزنید مگر صفت کشاورز به شما تعلق می گیرد؟

کاش مدعیان می آمدند و منصفانه تناقض گویی های خود را در طول این مدت بررسی می کردند و  ...

کدام بد اخلاقی تر و گناهش اشد است؟

تهمت یا دروغ؟

مگر حدیث نداریم حرمت المومن افضل من حرمت الکعبه؟

قطعا جواب خواهند داد دروغ گو مومن نیست پس حرمت ندارد!!!!

الله الله بالیوم الحساب

بد انتخاباتی شده است.

کلکسیون بد اخلاقی

از مسیولین ارشد نظام

از هر دو جناح.

عجیب استرس و نگرانی بر من حاکم شده.

خدا یا سکینه ای عطا کن

دل و دماغ نوشتن رجعت کرده.

فقط دعا

بیاییم فردا روزه بگیریم و نذر کنیم که خداوند بر قلوب حاکم شود و بخواهد هر چه صلاحمان است.

یا علی